Dünya Çocuklarımıza Her Zaman İyi Davranmayacak… Peki Biz Onları Hayata Hazırlıyor Muyuz?

Çocuklarımızı çok seviyoruz. Onları üzülmesinler, ağlamasınlar, kırılmasınlar diye elimizden geleni yapıyoruz. Ancak unutmamamız gereken önemli bir gerçek var: Dünya, çocuklarımıza her zaman bizim davrandığımız kadar nazik davranmayacak.

   Okul öncesi dönem, yalnızca harfleri, sayıları ya da renkleri öğrenme zamanı değildir. Aynı zamanda çocukların yaşam boyu kullanacakları en önemli becerileri kazandıkları dönemdir. Biz çocuklarımıza hayatın her zaman kolay olmadığını korkutmadan, güven duygularını zedelemeden öğretmeliyiz.

Okul Öncesi Dönemde Çocukların Öğrenmesi Gereken Hayatta Kalma Kuralları

1. "Hayır" demeyi öğrenmeliler. Çocuklar, istemedikleri bir durumda "Hayır." diyebilmeli ve bunun yanlış olmadığını bilmelidir. Kendini koruyabilen çocuk, daha güçlü bir birey olur.

2. Her yetişkin güvenilir değildir. Çocuklara her büyüğün doğruyu söylemeyebileceği, tanımadığı kişilerle gitmemesi ve ailesinden izin almadan hiçbir yere gitmemesi öğretilmelidir.

3. Duygularını ifade edebilmeliler. Korkan, üzülen ya da öfkelenen çocuk bunu rahatça anlatabilmelidir. Duygularını içine atan çocuklar, yardım istemekte zorlanabilir.

4. Yardım istemek güçsüzlük değildir. Başına kötü bir durum geldiğinde öğretmenine, annesine, babasına ya da güvendiği bir yetişkine hemen haber vermesi gerektiğini bilmelidir.

5. Kaybetmeyi ve hata yapmayı öğrenmeliler. Hayatta herkes zaman zaman kaybeder. Her hata, yeni bir şey öğrenme fırsatıdır. Çocuklarımızı mükemmel olmaya değil, vazgeçmemeye hazırlamalıyız.

6. Sorumluluk almayı öğrenmeliler. Oyuncağını toplamak, çantasını taşımak, yaptığı küçük bir hatayı kabul etmek çocuğun özgüvenini geliştirir.

7. Beklemeyi öğrenmeliler. Her istek hemen gerçekleşmez. Sabır gösterebilen çocuk, ilerleyen yıllarda karşılaşacağı zorluklarla daha kolay baş eder.

8. Başkalarının haklarına saygı duymalılar. Paylaşmayı, sıra beklemeyi, arkadaşlarının duygularını önemsemeyi öğrenen çocuklar güçlü sosyal ilişkiler kurarlar.

9. Kendi güvenliğini korumayı bilmeliler. Kalabalık yerlerde ailesinden uzaklaşmamak, acil durumda adını ve ailesinin adını söyleyebilmek, tanımadığı kişilerden hediye kabul etmemek gibi temel güvenlik kuralları erken yaşta öğretilmelidir.

10. Her zaman kazanan olmak zorunda olmadıklarını bilmeliler. Hayat bazen istediğimiz gibi gitmez. Önemli olan düştükten sonra yeniden ayağa kalkabilmektir.

11. Kendi kararlarını verebilmeyi öğrenmeliler. Yaşlarına uygun küçük seçimler yapmalarına fırsat vermek, ileride doğru kararlar alabilen bireyler olmalarını sağlar.

12. İyilik yapmayı ama kendilerini de korumayı öğrenmeliler. Nazik olmak çok değerlidir; ancak iyi kalpli olmak, herkesin her istediğini yapmak anlamına gelmez. Çocuklar hem yardımsever olmayı hem de kendi sınırlarını korumayı öğrenmelidir.

 Biz çocuklarımızın önündeki bütün taşları kaldıramayız. Ama onlara, o taşların üzerinden nasıl geçeceklerini öğretebiliriz. Çocuklarımızı sadece mutlu çocuklar olarak değil; güçlü, vicdanlı, cesur, çözüm üretebilen ve kendini koruyabilen bireyler olarak yetiştirebilirsek, onlara verebileceğimiz en büyük armağanı vermiş oluruz. Çünkü dünya her zaman kolay bir yer olmayabilir. Ama doğru hazırlanmış bir çocuk, karşısına çıkan zorluklarla mücadele edecek gücü içinde taşıyacaktır.

 Unutmayalım...

   Hayat boyunca çocuklarımızın elini tutamayacağız. Bir gün biz yanlarında olmadığımızda, onların en büyük gücü bizim yerimize verdiğimiz kararlar değil; kendi başlarına verebildikleri doğru kararlar olacaktır. Çünkü güçlü çocuklar tesadüfen yetişmez. Onlar; sevgiyle büyütülen, sınırları öğrenen, sorumluluk alan, hata yapmasına izin verilen ve her koşulda değerli olduğunu hisseden çocuklardır.

 Sevgiyle Kalın.

Funda MÜCAVİROĞLU

Çocuk gelişimi